komisia corp. © გიორგი ბერიკელაშვილი

5 კომენტარი Add your own

• 1.    ბექა  |  აგვისტო 21st, 2009 at 11:57 pm

  “დაცალე, დასხი, წადი”

• 2.    kate_alukard  |  აგვისტო 22nd, 2009 at 12:12 am

  :D:D:D:D:D სხვათაშორის გეთანხმები :D:D:D მე მაგ შემთხვევაში ნაუშბიკებით გავდივარ იოლას მაგრამ ვაი თუ ტელეფონი დამიჯდა მაგ დროს :S:S:S:S:S დათრგუნული ჩამოვდივარ ხოლმე მარშუტკიდან

• 3.    მარშუტკის მძღოლი  |  სექტემბერი 9th, 2009 at 3:56 am

  დამატებითი შემოსავალია, კგბ-სგან ვიღებთ ფულებსა, და მგზავრებს ვასმენინებთ საშინელ მუსიკას. პირადად მე ამ ოპერაციის დროს ყურსასმენებს და აიპოდს ვხმარობ, ჩემი დეგრადაციაც რომ არ გამოიწვიოს ამ ფსიქოგალვანურმა მუსიკამ. გემოვნებაზე არ დავობენ. დღეს მაგალითად კლიენტებს სულ Herbie Hancock-ისა და Robert Cray-ს საზარელი რიტმებით ვტანჯავდი. უყურებ სარკეში მგზავრების ტანჯულ სახეებს და ყურსასმენებში სულის საამებელი “საჩხერის ტურფავ, გიმღერ დილიდან” მოედინება. თან რუბლებიც მოდის, ვალუტა

• 4.    კახა  |  სექტემბერი 10th, 2009 at 5:36 pm

  ისინი საშინელ ზონდერ-ბრიგადებად არიან ქცეულნი და ხალხს ადებილებენ! ყველა მგზავრი საშინელი ზეწოლის ქვეშაა
  :D:D:D

  მგზავრები თითონვე აფინანსებენ მძღოლებს.

• 5.    tikkoo  |  ნოემბერი 2nd, 2009 at 10:35 pm

  გამოსავალი ამ საშინელი სიტუაციიდან არის ტელეფონში ჩაწერილი ნორმალური მუსიკა ყურებს და თავს რომ არ გატკიებს. ისე თბილისში ორჯერ მაქვს კარგი სიმგერა მოსმენილი ერთხელ მარშუტკაში ბონ ჯოვი იყო it’s my life და ერთხელ queen bohemain rapsody. და აქვე მინდა აღვნიშნო ორივეჯერ ჩემ გაოცებას სსაზღვარი არ ჰქონდა :D:D

კომენტარის დატოვება

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed